लोक काय म्हणतील.....?
जीवन जगताना आपल्या समोर पडलेला एक मोठा प्रश्न म्हणजे...
लोक काय म्हणतील....
मी जर अस केलं तर लोक काय म्हणतील, मी असा वागलो तर लोक काय म्हणतील. व्यवसाय निवडताना, लोक काय म्हणतील याचा विचार करत असतो.
एखादी छोटी गोष्ट करताना सुद्धा लोक काय म्हणतील याचा विचार आपल्या मनात येतो...
- रस्त्यावर चालत जाताना आइस्क्रीमचा गाडा दिसतो आणि आपल्याला आइस्क्रीम खायची असते तर अशी रस्त्यावर चालत चालत आइस्क्रीम....?
मग मनात विचार येतो...
लोक काय म्हणतील.....?
- एखादा ड्रेस आपल्याला खूप आवडतो पण वाटतं योग्य दिसेल का ? आपण घालावा का ?
लोक काय म्हणतील..?
- एखादी आवडणारी गोष्ट मग ती कोणतीही असूद्या ती बिनधास्तपणे करता येत नाही....
का तर...
लोक काय म्हणतील?
आपले छंद जोपासताना पण हाच विचार आपल्या मनात चालू असतो. घर बांधताना, घरी कार्यक्रम करताना सुद्धा लोक काय म्हणतील याचा विचार आपण करत असतो. अगदी साधी गोष्ट असली तरी आपण ती करताना लोक काय म्हणतील याचाच विचार करीत असतो. खरच याची गरज असते का? तर अजिबात नाही...
लोक काय म्हणतील?
याचा आपण इतका विचार करतो की आपलं जगणं सीमित होऊन गेलंय...
किती जणांना त्यांच्या मनाप्रमाणे जगात आलं नाहीं आणि येतही नाही...
त्याला ही काही कारण आहेत
आपल्या समाजात अशी काही माणसं आहेत की....
आम्हाला करता येत नाही तर इतर कुणालाही करता येऊ नये, ह्या वैचारिक पातळीची माणसे स्वतःही मनाप्रमाणे जगत नाहीत, इतर कुणालाही जगू देत नाहीत. अशा मनोवृत्तीला आपण इग्नोर करायचं असतं....
आपण स्वतःसाठी जगतो. आपल्या आयुष्याला आपण जबाबदार असतो. तर लोक काय म्हणतील, याची पर्वा किती आणि का बाळगायची?
याचा अर्थ असाही नाही की मुद्दाम लोकभावना लाथाडाव्यात वा लोकांना दुखावावे...
पण, जी गोष्ट आपल्याला पूर्णपणे पटली आहे, जी अवैध, अनैतिक, कोणाचं नुकसान करणारी नाही, ती लोकलज्जेपायी न करणे अथवा एखादी गोष्ट अवैध, अनैतिक, वाईट असतानाही लोकानुनय म्हणून करत राहाणे, याला पण काय लॉजिक आहे का ?
लोक काय म्हणतील...
खरंच लोक काय म्हणतील हा प्रश्न जर बाजूला टाकला तर किती स्वतंत्रपणे, मनमोकळे आयुष्य आपल्याला जगता येईल...
लोकांकडे लक्ष न देता आपण आपल्याला आवडेल ते काम करत राहायचं....
जो तो आपल्या गरजेप्रमाणे पाहत असतो
ज्याची जशी गरज तसा त्यांचा दृष्टीकोन.
त्यामुळे आपलं मन जर आनंदी आणि प्रचंड उर्जेने भरलेलं असेल तर लोकांना काहीही म्हणू द्या....
Ignore it...
भाड मे जाये दुनिया...
जे आपल्याला आवडत ते करायचं .....
बिनधास्त जगायचं ....
आपल्या आयुष्यातला आनंद अनुभवायचा........
कोण काय म्हणतंय याचा आपण विचार करत बसलो तर जगायचं राहून जाईन.....
लक्षात ठेवा जीवन जगताना आपण ते कसे जगतो हे महत्त्वाचे असते. आनंदाने की दुःखाने .....
वेळ कोणासाठी थांबत नाही ती कायम सुरू असते. आइस्क्रीम खाताना आपल्या लक्षात येत की ती खाल्ली किंव्हा नाही तरी ती वितळते.....
मग आपण काय करायचं तिला वेस्ट होऊ द्यायचं का टेस्ट करायचं. हा निर्णय सर्वस्वी आपलाच असतो...
कोण काय म्हणेल हा विचार नकोच. आयुष्य आपलं मग कोणाचा कशाला विचार करायचा. मजेत जीवन जगता आलं पाहिजे.
लोक काय म्हणतील?
याकडे जर आपण लक्षचं दिल नाही, तर आपलं जगणं आनंदाचं होतंच. आणि मग आपल्या जगण्याची खरी मज्जा येते..
आणि जे काही आपल्या आयुष्यात होणार आहे त्याची जबाबदारी आपल्यालाच घ्यावी लागते. त्यातून आपण उत्स्फूर्त होतो, उत्कट होतो आणि स्वतःशी प्रामाणिक, खरेही होतो...
- कोण काय करतय, कोणाचं काय चाललंय याकडे लक्ष दिलं नाही की निवांत जीवन चालत.
जीवन जगताना कोणाशीही स्पर्धा नको. कोणत्याच बाबतीत नको.
- कोणाकडे पाहून कसलाही मत्सर नको. प्रत्येकाचं आयुष्य वेगळं आहे. त्याच्याशी आपली स्पर्धा नकोच. ती करूही नये.
- सगळ्यात महत्त्वाचे कोणालाही कोणाचंही काही पडलं नाही. आणि नसत पण. फक्त आपण तसा विचार करत नाही. याला काय वाटेल त्याला काय वाटेल हाच विचार करत असतो.
- एक गोष्ट लक्षात ठेवा तुम्ही चांगले करा किंव्हा वाईट लोक तुम्हांला नाव ठेवणारचं. त्या गोष्टीप्रमाणे लोक घोड्यावर बसूनही देत नाहीत आणि त्याला घेऊन चालू ही देत नाहीत.
लोक काय म्हणतील हा विचार करणं सोडून द्यायला पाहिजे. जे काही आपल्याला आवडत ते करायचं. बिनधास्त करायचं. आपल्याला कशात आनंद मिळतो ते शोधल पाहिजे आणि ते केलं पाहिजे. मग त्यावेळी कोण काय म्हणतय हा विचार नको.
शेवटी
'हे जे आहे ते असण्यातं, जे जे करावसं वाटण ते करण्यात' जीवन सामावलेलं आहे...
जे चिरंतन असं सृष्टीचं रहस्य आहे...
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा