सामाजिक जीवनात जगत असताना कामांची विभागणी झालेली आहे. पुरुषाने कमावण्यासाठी घराबाहेर जायचं आणि स्त्री ने घर सांभाळायचं. पण अलीकडे स्रियां नोकरी करू लागल्या आहेत त्या नोकरी करत करत घर पण सांभाळतात. तसेच काही स्त्रीया घरातच काही छोटे छोटे व्यवसाय करत असतात. पण अजूनही काही स्त्रीया घर सांभाळत आहेत. जेव्हा एखादी स्त्री कमावते तेव्हा तिचा आत्मसन्मान राखला जातो पण जर ती कमावत नसेल तर तिला कसलाही मान दिला जात नाही. ती काहीच करत नाही घरातच असते. त्यासाठी house wife हा गोंडस शब्द वापरला जातो.
पण ती घरात असते म्हणून तर इतर बाहेर जाऊन काम करू शकतात आपली स्वप्न साकार करू शकतात. ती कुटुंबाची काळजी घेते त्यामुळे इतर बिनधास्त असतात. कुटुंबातील प्रत्येक सदस्याला काय हवं काय नको हे ती पाहत असते. कुटुंबातील सगळ्यांचे आरोग्य चांगले राहण्यासाठी ती उत्तम स्वयंपाक करते. पौष्टिक अन्न पदार्थ बनवून खायला घालते. घराची स्वच्छता ठेवते. ती कुटुंबातील सर्व सदस्यांची काळजी घेत असताना किती वेळ आणि किती काम करते ह्या कडे कोणीच लक्ष देत नाही.
तिच्या कामाची दखल पण घ्यायला आपल्या कडे वेळ नसतो. मग ती आई असो का पत्नी असो. आपल्याला कामाचा थकवा आला तर आपण एक दिवस काहीच काम करत नाही. निवांत आराम करत असतो कधी कधी कामाचा कंटाळा आला तर आपण 2 दिवस सुट्टी घेऊन आराम करतो त्यावेळी काहीच काम करत नाही. पण तसं घरातील गृहीणीच नसतं तिला घरातील काम करावंच लागत अगदी ती आजारी असली तरी तिची घरकामातून सुटका नसते. हा विचार आपण कधी करतो का ? का आपण ठरवून टाकलं आहे की तिला आरामाची गरज नाही.
समाजात जे पैसे कमावतात त्यांना मान असतो पण इतरांना काहीच किंमत नसते का ? आपण जर असा संकुचित विचार करत असू तर कुठं तरी चुकतंय. प्रत्येकाला मान द्यायला हवा. इथे कोणीही कमी प्रतीचा नाही. कोणतंही काम छोटं किंव्हा मोठं असत नाही. सगळीच काम श्रेष्ठ असतात मग ती काम करणारी माणसे कमी आणि मोठ्या दर्जाची कशी असू शकतात. आपण जर सर्वांचा सन्मान करू लागलो तर इतरही करू लागतील. गृहीणीचं महत्त्व समजून घ्यायला हवं. जो कोणी त्यांना कमी लेखत असेल त्यांनाही त्याचं महत्त्व समजून सांगाव लागेल.
आपण याची सुरुवात आपल्या घरापासून करूयात प्रथम आपल्या घरातील गृहीणींचा सन्मान राखु या. खरच हे खूप गरजेचं आहे. ते आपण मान्य करायला पाहिजे. पटतंय ना.
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा