Honesty is a valuable quality/प्रामाणिकपणा एक बहुमूल्य गुण...

               काही दिवसांपूर्वी वर्तमानपत्रात एक बातमी वाचनात आली.  फलटण स्टँड वर एका व्यक्ती चे 10,000 रुपये हरवले. त्याला ते घरी गेल्यावर समजले की आपले पैसे कुठे तरी पडले. ते शोधण्यासाठी तो पुन्हा स्टँड वर आला. या गडबडीत रात्रीचे 10.30 वाजले. तो जेव्हा स्टँड वर आला आणि चौकशी करू लागला तेव्हा एका साध्या कपड्यात असणारा गावाकडच्या माणसाने त्याला ते परत केलं. ज्या माणसाला हे पैसे सापडले त्याची चौकशी केल्यावर कळले की हा माणूस 6 वाजता स्टँड वर घरी जाण्यासाठी आला होता. पण गावाकडे जाण्यासाठी लागणाऱ्या तिकिटाला 10 रुपये कमी होते. त्यामुळे तो तसाच स्टँड वर थांबला होता. त्याला ही 10,000 हजार रुपयांची रक्कम 8 वाजताच सापडली होती. 

              आता विचार करा ज्या माणसाला घरी जाण्यासाठी 10 रुपये कमी होते आता त्याच्याकडे 10,000 रुपये होते त्याने काय करायला पाहिजे होत. तो स्पेशल गाडी करून घरी जाऊ शकत होता. पण तो ते पैसे घेऊन कुठेही गेला नाही. तो तिथेच स्टँड वर थांबला होता. ज्याकोणाचे हे पैसे असतील त्याला ते परत करण्यासाठी आणि तिकीटाला 10 रुपये कमी आहेत म्हणून पण त्याने त्या सापडलेल्या पैशातील एकही रुपया त्याने खर्च केला नव्हता. 

                 हरवलेले पैसे मिळाल्यानंतर ती व्यक्ती 1000 रुपये ह्या माणसाला देत होती. पण याने ते घेतले नाहीत. तर त्या माणसाने त्या व्यक्ती कडून तिकीटाला कमी पडणारे फक्त 10 रुपयेच घेतले. इतका प्रामाणिकपणा पाहिला की कधी कधी स्वतःच्या आतमध्ये डोकावून पहावसं वाटत की आपण प्रामाणिकतेच्या मीटर मध्ये कुठे आहोत.

                हे आपले पैसे नाहीत मग ते घेण्याचा आपल्याला काय अधिकार आहे. ज्याचे ते आहेत त्याच्याकडे पाहोचवणे हे आपले कर्तव्य आहे. दुसर्याच्या वस्तूला आपलं म्हणणं चूक आहे. किती सरळ आणि साधं तत्वज्ञान आहे या माणसाचं. आत्ताच्या या स्वार्थी जगात अशा प्रामाणिक माणसांचा खूप आदर वाटल्याशिवाय राहत नाही. या माणसांचं अगदी साध सरळ तत्वज्ञान असत. माणसाची खरी पारख जर काररायची असेल तर ती त्याच्या कपड्यांवरून न बकरता त्याच्या अंगी असणाऱ्या गुणांवरून करायला हवी. 

              याउलट जेव्हा मी शिकलेली , भरपूर डिग्री घेतलेली माणसं जेव्हा लाच घेतात तेव्हा चीड येते. आणि अशी अशिक्षित माणसं किती साधी , सरळ विशेषतः प्रामाणिकपणे वागतात तेव्हा प्रश्न पडतो की खरंच शिक्षणाने माणूस घडतो का ? माणूस उच्च शिक्षित झाला म्हणजे सगळे गुण त्याच्या अंगी आले अस होत का ? का नक्की कशात प्रॉब्लेम आहे उच्च शिक्षण घेतलेल्या माणसात का ? आपण देत असलेल्या शिक्षण पद्धतीत ? 

             मूल्य न शिकता जर नुसतं डिग्री घेऊन आपण शिक्षित होणार असू तर सगळी यांत्रिक पिढी निर्माण होईल. जी फक्त आणि फक्त स्वतःचाच विचार करेल. यासाठी तर शाळांमध्ये सध्या मूल्यशिक्षण सुद्धा तास असतो. आपल्या वेळी अस काही होत का ? तर नाही खर बोलणे , इतरांना मदत करणे , प्रामाणिकपणे काम करणे हे सगळं घरीच गोष्टी मधून शिकवलं जायचं. 

             प्रामाणिकपणा हा किती महत्वाचा गुण आहे. तो ज्याच्या जवळ आहे तो खरा सुशिक्षित आहे. कोणत्याही फालतू माणसाकडे तो असेल अशी अपेक्षा करण चुकीचं आहे. बहुमुल्य वस्तू ची किंमत अशा माणसांना कळत नाही आपण त्यांच्या कडून त्याची अपेक्षा ठेवू नये... 

Wildlife and human conflict: Whose fault is it? / वन्य प्राणी आणि मानव संघर्ष: दोष कोणाचा ?

                  दैनंदिन जीवन जगत असताना आपल्या कानावर विविध बातम्या येऊन धडकतात. बिबट्याच्या हल्ल्यात 2 जण जखमी , बिबट्याने शेळ्या पळवल्या , गावात बिबट्या ची दहशत, रानडुक्करांनी पिकांची नासधूस केली. हत्तीच्या हल्ल्यात एकाचा मृत्यू , गव्याच्या हल्ल्यात 2 जण जखमी. यामध्ये नक्की कोणाची चूक आहे. त्या वन्यप्राण्यांची का माणसाची ? 

               सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे या घटना का वाढू लागल्यात, याचा विचार केला पाहिजे. माणसाला पाहून घाबरणारे वन्यप्राणी आता माणसांवर हल्ला का करतायेत ? ते गावात , शहरात का येतायत ?  त्यांना जंगलात रहायचं नाही का ? तर विचार केला की कळत की वन्य प्राणी गावात , शहरात आले नाहीत तर माणूसच जंगलात गेलाय. हो माणसाला आता भूमी कमी पडू लागली आहे . त्याची वाटचाल आता जंगलाकडे होऊ लागली आहे त्यामुळे जंगल कमी होत आहे. जंगल म्हणजे वन्य प्राण्याचं घर आणि त्यांना त्यांच्याच घरातून बाहेर काढलं जातंय. मग त्यांनी तरी कोठे जायचं ? मग ते गावात , शहरात आले तर चूक त्यांची नाही तर माणसांची आहे. तुमंच घर जर नष्ट केलं तर तुम्ही कुठे जाणार? जंगल त्यांचं घर आहे. माणूस कितीतरी वेगाने जंगल नष्ट करत सुटलाय. 

               शिकारीवर बंदी असली तरी किती तरी छोट्या छोट्या प्राण्यांची शिकार केली जाते. अन्नसाखळी मध्ये हे प्राणी कोणाचे तरी भक्ष्य असतात. त्यांना ते मिळाले नाही की मग ते त्यांना शोधण्यासाठी लोकवस्तीत येतात , मग सुरू जातो मानवाशी त्यांचा संघर्ष. 

              मानवाने आपल्या हव्यासापोटी जंगलची जंगल उध्वस्त केली. अमाप वृक्ष तोड केली , रस्ते बांधले. घरे बांधली आयटी पार्क तयार केले. त्यावेळी कशाचाच विचार न करणारी माणसे आता पर्यावरण प्रेमी होण्याचा देखावा करत सुटली आहेत. अशा या बोगस पर्यावरण प्रेमींना आवरलं पाहिजे. सोयी नुसार भुमिका बदलणारे खूप आहेत. वन्य प्राण्यांना दोष देणारे ही खूप सापडतील पण मूळ कारणा कडे दुर्लक्ष करून त्यावर ना बोलता आपल्या सोयीचे काय आहे हे पाहणारी लोक पहिलीत की राग येतो. 

              माणूस हा सगळ्यात स्वार्थी प्राणी आहे. तो आपल्या फायद्यासाठी कोणत्याही थराला जातो. काही दिवसांपूर्वी केरळ मधील एक गरोदर हत्तीणीला अननस मधून फटाक्यांची दारू खाऊ घातली गेली. ती हत्तीण किती तरी वेळ पाण्यामध्ये उभी होती. शेवटी तिने प्राण सोडला. काय ही माणसं आणि कसली त्यांची मानसिकता ? गंमत म्हणून काय आणि कसले कसले प्रकार केले जातात. 

               वन्य प्राणी आणि मानव यांच्यात संघर्ष अटळ आहे. तो संपवायचा म्हटलं तर लगेच नाही संपणार.  कारण ही परिस्थिती येण्यासाठी खूप वर्ष मानवाने निसर्गाची हानी केली आहे. ती लगेच भरून येणारी नाही किव्हा येणारही नाही. योग्य नियोजन करून जंगलाची काळजी घ्यावी लागणार आहे. वन्य प्राण्याचा अधिवास सुरक्षित करावा लागणार आहे. त्यांना सुरक्षित निवारा भेटेल यासाठी प्रयत्न करावा लागेल तरच हा संघर्ष काहीशा प्रमाणात कमी होऊ शकेल. हे सगळं करण्यासाठी चूक / दोष हा मनावाचाच आहे हे आधी आपल्याला मान्य करावे लागेल. मग उपाय योजनांचे नियोजन करावे लागेल. 

Why doesn't the government print as much money as it wants? हवा तेव्हढा पैसा सरकार का छापत नाही ?

 पैसा निर्माण करण्याच काम सरकार करत असते मग सरकार भरपूर नोटा छापून देशातील गरिबी का संपवत नाही ? 

 हवा तेव्हढा पैसा सरकार का छापत नाही ? भरपूर पैसा छापून तो गरिबांना का वाटत नाही. कारण पैसा छापण्याचे अधिकार तर सरकार कडेच आहे ना. 

              आज आपल्याला कार घ्यायची आहे तिची किंमत 8  लाख रुपये आहे. आत ज्याच्या ज्याच्या कडे एवढे पैसे आहेत तो ती कार घेऊ शकतो बरोबर ना. म्हणजे कार घेणारे 10 जण असतील आणि तेवढ्या कार उपलब्ध ही आहेत. तर कसलाही वाद होणार नाही. पण जर सरकारने पैसे छापून सगळ्यांनाच वाटले तर काय होईल ती कार घेण्यासाठी किती लोक येतील तर 100 लोक ती कार घेण्यासाठी येतील आणि कार ची संख्या किती आहे तर 10 मग आता सांगा त्या कार ची किंमत 8 लाख असेल का ? तर नाही त्याची किंमत वाढत जाईल जो पर्यंत  ती कार घेणारे 10 लोक राहत नाही तोपर्यंत......

              पैसा भरपूर आहे पण जी साधने आहेत त्यांचा पुरवठा कमी असेल तर किंमत वाढते. महागाई वाढत वाढत जाते. मागणी आणि पुरवठा यांचा balanace असेल तरच योग्य असते. जेव्हा कांदा उत्पादन कमी होत तेव्हा त्याची किंमत वाढते. कारण पुरवठा कमी असतो आणि मागणी वाढते. म्हणजे जरी पैसा छापला तरी problem सुटणार नाही तर फक्त महागाई वाढेल. पैसा भरमसाठ छापून गरिबी दूर होणार नाही. 

             झिम्बाब्वे या देशाने आपली गरिबी दूर करण्यासाठी खूप पैसे छापण्याचा असाच उपाय केला होता. तर काय झालं त्या देशात. भरमसाठ पैसा झाला. पण वस्तूंची उपलब्धता झाली नाही. मग व्हायचे तेच झालं . ब्रेड आणि अंडी घेण्यासाठी लोक बॅग भरून पैसे घेऊन जाऊ लागले. मुलांना एका चॉकलेट साठी 10 हजार रुपये लागू लागले. गरिबी संपली नाही तर अजून वाढत गेली.

              पैसा निर्माण करून प्रश्न मिटत नाही हे आपण समजून घेतलं पाहिजे. साधनांची निर्मिती होणे गरजेचे असते. सगळं अर्थशास्त्र हे मागणी आणि पुरवठा या मूळ पायावर उभं राहिलेले आहे. पैसे म्हणजे तरी काय तो तर साधा कागदाचा तुकडा आहे. पण जेव्हा सरकार त्याला मान्यता देते. तेव्हाच त्याचा वापर करून आपण आपल्याला हवं ते खरेदी करू शकतो. सरकारने मान्यता काढून घेतली तर तो साधा कागदाचा तुकडा होऊन जातो. 8 नोव्हेंबर 2016 ला सरकारने 500 रुपये आणि 1000 रुपयांच्या नोटा बंद केल्या म्हणजे काय केलं तर त्याची मान्यता काढून घेतली. 

             प्रत्येक देशाची एक करन्सी असते त्यामध्येच त्या देशात व्यवहार होत असतात. त्या Currency ला मान्यता सरकार देत. जागतिक बाजारात व्यवहार करताना सध्या डॉलर ला अधिक मान्यता असल्यामुळे डॉलर/Dollar मध्ये व्यवहार होताना आपण पाहतो. डॉलर च्या तुलनेत प्रत्येक देशातील  Currency चा दर ठरतो. आता सध्या भारतीय रुपया हा 1 Dollar : 76 Rupee असा आहे. वस्तूविनिमयापासून सुरू झालेली ही पद्धत नंतर चांदी , सोने , जेवढं सोन तेवढं चलन या नुसार बदलत बदलत गेलेले आपण पाहू शकतो.

            फक्त पैसा जास्तीत जास्त छापून देशातील प्रश्न संपणार नाहीत. तर संसाधनांची निर्मिती त्याबरोबर व्हायला पाहिजे. जेवढी एखाद्या गोष्टीची मागणी असेल तेव्हढा पुरवठा कसा होईल हे पाहणं गरजेचं आहे. पैसा भरपूर असून उपयोग नाही तर संसाधने किती प्रमाणात आहेत या नुसार त्या देशाची आर्थिक स्थिती ठरते. असं हे पैशाच गणित आपण लक्षात घ्यायला हवं.

Money management...

 

 How you use it is more important than making money.

         You have to come to manage money. Only then can the money you earn survive. Otherwise, you will never know when they will leave you. So now many are wondering what exactly is money management? What were they How do they do

          Till now we have been taught how to make money but not how to manage it. Along with social and political literacy, economic literacy is very important. But at present the level of financial literacy in the society is very low. Now where do you have to learn big economics to get this knowledge? Why not read a big book? If you follow a simple and straightforward rule, it will work for you. We can manage our money.

             You need to know exactly how much money you make. You need to know how the money comes to you, how it comes, what the ways to get the money, what you do to get it. You just have to be more discriminating with the help you render toward other people.

            The means of earning money are called assets. And the ones that cost money are called liabilities. To put it simply ...

Assets: -

            The things that bring money into your pocket are called assets.

Liabilities: -

              The ones that get money out of your pocket are called Liabilities.

               If your assets are high and your liabilities are low, then you are moving towards wealth. And if Liabilities are high and Assets are low, no one can stop you from becoming poor. Keep saving money and create new assets from that saved money.

                Plan money. Decide exactly when and how much money you want. Want a lot of money. Hawaii immediately. Not such a vague goal. Set a goal. Do the right thing. We know exactly when and how much money is needed, so we can do the right thing. You know exactly what to do. If you go to a village and you don't even know its name and road, will you ever be able to reach that village? If not here's a new product just for you!

                 Keep track of the money. Record the amount received and the amount spent. Create a balance sheet. Month after month of you and all your family members. That means you will know exactly how much money is coming in and how much is being spent. It will be interesting to see what costs can be avoided. It will also show what needs to be done to increase savings. This will help in planning. Understand where the advantage is and where the loss is, then do what you can to reduce the loss. Focus on how to maximize benefits and maximize growth.

       The best formula for managing money. That is

 50: 30: 20

Spend 50% of your income on your needs.

Invest 30% income.

Save 20% income.

                 If your costs are high, consider how to reduce them. Think about whether you really need something and then spend it. Understand the difference between need and want. Save money Invest the money saved.

                Remember, money is like fertilizer, and with proper investment, it can multiply many times over. If it is simply stored, it will rot.

                If you don't learn how to manage money, no matter how much money you make, it will go away from you one day. We see people who have won lotteries worth crores of rupees become beggars after a few years. Do you know the reason for .

                 5% of people in the world have a lot of wealth and if we think all the money in the world is the same for all people then in a few years all that money will go back to 5% of people because they know only money management.

                  So remember. It is more important to use it and manage it than to make money.

Money Management /पैशाचं व्यवस्थापन...

 पैसे कमवण्यापेक्षा ते कसे वापरतो हे महत्वाचे असते.

         पैसे manage करायला यायला हवं. तरच आपण कमावलेले पैसे टिकू शकतात. नाही तर ते कधी आपल्या पासून निघून जातील हे आपल्याला कळणार सुद्धा नाही. मग आता अनेकांना प्रश्न असेल की पैसे manage करणे म्हणजे नेमके काय ? ते काय असत ? ते कसं करतात ? 

          आत्ता पर्यंत आपल्याला पैसे कसे कमवायचे हे शिकवलं पण ते कसे manage करायचे हे शिकवल नाही.  सामाजिक , राजकिय साक्षरते बरोबरचं आर्थिक साक्षरता खूप महत्त्वाची असते. पण सध्या समाजात आर्थिक साक्षरतेचे प्रमाण खूप कमी आहे. आता हे ज्ञान मिळवण्यासाठी कुठे मोठ अर्थशास्त्र शिकाव लागणार का ? का मोठं मोठं पुस्तक वाचावी लागतील तर नाही. एक साधा आणि सोपा नियम लक्षात घेतला तर हे आपल्यालाही जमू शकत. आपण ही आपले पैसे manage करू शकतो. 

           तुम्हांला तुम्ही किती पैसे कमावता हे नक्की माहीत असलं पाहिजे. तो पैसा तुमच्या कडे कसा येतो , कोणत्या मार्गाने येतो ,पैसे येण्याचे कोणकोणते मार्ग आहेत ,  तो येण्यासाठी तुम्ही काय काय करता हे सगळं माहिती असायला हवं. वर्षभरात नक्की तुम्ही किती पैसा मिळवता याची नोंद आपल्या कडे हवी.

           पैसे मिळवण्याची जी साधने असतात त्यांना Assets म्हणतात. आणि ज्यामुळे पैसे खर्च होतात त्यांना liabilities म्हणतात. सोप्या शब्दात सांगायचे झाले तर...

Assets :- 

तुमच्या खिशात ज्यामुळे पैसा येतो त्यांना Assets म्हणतात.

Liabilities :- 

ज्यामुळे तुमच्या खिशातुन पैसा जातो त्यांना Liabilities म्हणतात.

             तुमचे Assets जर जास्त असतील आणि Liabilities कमी असतील तर तुम्ही श्रीमंतीकडे वाटचाल कराल. आणि Liabilities जास्त असतील आणि Assets कमी तर तुम्हांला गरीब होण्यापासून कोणीही रोखू शकत नाही. पैसा वाचवत चला आणि त्या वाचवलेल्या पैशातून नवनवीन Assets तयार करा. 

              पैशाच नियोजन करा. तुम्हांला नक्की कधी आणि किती पैसा हवाय हे ठरवा. खूप पैसा पाहिजे. लगेच हवाय. अशी मोघम ध्येय नकोत. एकदम सुनियोजित ध्येय ठरवा. त्यासाठी योग्य ते नियोजन करा.  कधी आणि किती पैसा हवाय तो कशासाठी हवाय हे नक्की माहीत असलं की त्याच आपण योग्य नियोजन करू शकतो. त्यासाठी नक्की काय करायचंय हे आपल्याला समजत. जर तुम्ही एखाद्या गावाला निघाला आणि त्याचं नावच तुम्हांला माहीत नसेल आणि रस्ता सुद्धा माहिती नसेल तर तुम्ही त्या गावाला कधी पोहचू शकाल का ? तर नाही ना मग तुमचे पैशाबाबतच ध्येय सुद्धा अचूक ठरवा. 

              पैशाची नोंद ठेवा. आलेला पैसा आणि खर्च झालेला याची नोंद करा. Balance sheet तयार करा. महिण्याची महिन्याला तुमची आणि तुमच्या सगळ्या कुटुंबातील सदस्यांची. म्हणजे नक्की किती पैसा येतोय आणि किती खर्च होतोय हे आपल्या समजेल. त्यानुसार कोणते खर्च टाळता येऊ शकतात हे लक्ष्यात येईल. बचतीचे प्रमाण वाढवण्यासाठी काय करावे लागेल हे ही लक्षात येईल. नियोजन करण्यासाठी याची मदत होईल. कुठे फायदा आहे कुठे तोटा होतोय हे समजलं की मग तोटा कमी करण्यासाठी काय काय करता येईल ते करा. फायदा कसा होईल आणि तो अधिकाधिक कसा वाढत नेता येईल याकडे लक्ष द्या. 

           पैशाला manage करताना सर्वात best formula आहे. तो म्हणजे

 50 : 30 : 20 

तुमचं जेवढं income असेल त्याच्या 50 % तुम्ही तुमच्या गरजांवर खर्च करा. 

30 % income invest करा.

20 % income save करा.

           तुमचा खर्च जर जास्त असेल तर तो कसा कमी करता येईल याचा विचार करा. खरच एखाद्या गोष्टीचा आपल्याला गरज आहे का याचा विचार करा आणि मगचं त्यासाठी खर्च करा. Need आणि want यातील फरक समजून घ्या. पैसा वाचवा. वाचवलेला पैशाची गुंतवणूक करा. 

           लक्षात ठेवा पैसा हा खतासारखा असतो त्याची योग्य गुगुंतवणूक केली तर तो कित्येक पटीने वाढतो. जर त्याला नुसतं साठवलं तर तो कुजतो.

           जर तुम्ही पैशाला manage करायला शिकला नाही तर तुम्ही कितीही पैसा कमावला तरी तो एक दिवस तुमच्याकडून निघून जाईल. करोडो रुपयांची लॉटरी लागलेली माणसे काही वर्षांनी भिकारी होताना आपण पाहतोय. याच कारण माहीत आहे का तर पैशाचं चुकलेले management. 

जगातील 5%  लोकांनकडे भरपूर संपत्ती आहे आणि आपण जर जगातील   सगळा पैसा सगळ्या लोकांना समान वाटला तरी काही वर्षांत तो सगळा पैसा पुन्हा 5 % लोकांच्या कडे जाईल कारण त्यानां माहीत असलेले पैशाच व्यवस्थापन.

             म्हणूनच लक्षात ठेवा. पैसे कमवण्यापेक्षा ते वापरणे , त्याचं management येणं  हे खूप महत्वाचे असते.

Can a situation like Sri Lanka happen in India ? श्रीलंकेसारखी परिस्थिती भारतात होऊ शकते का?

Can a situation like Sri Lanka happen in India ? श्रीलंकेसारखी परिस्थिती भारतात होऊ शकते का?

             श्रीलंका या देशात सध्या जी परिस्थिती उद्भवली आहे. तशी परिस्थिती भारतात उद्भवू शकते का ? सध्या श्रीलंकेत लोक रस्त्यावर आलेली आहेत. जाळपोळ , आंदोलने सुरू आहेत. पंतप्रधान यांनी राजीनामा दिला आहे. देश भयानक परिस्थिती मध्ये आहे. असं भारतात होऊ शकतं का ? हे पाहण्या पूर्वी श्रीलंकेत अस का झालं ते पाहू या..

- उत्पन्नापेक्षा अधिक  कर्ज 

- Tax मध्ये 50 % कपात

-  Free सुविधा 

-  कोरोनामुळे पर्यटनावर परिणाम 

-  सेंद्रिय शेतीचे अयोग्य नियोजन 

             सोप्या शब्दात सांगायचे असेल तर तुमचं Income कमी असेल व खर्च जास्त असेल आणि तो करण्यासाठी तुम्ही Lone घेत असाल तर तुमची अवस्था श्रीलंकेसारखी होईल.

            भारतात अशी परिस्थिती येऊ शकते का तर याचा विचार केला तर कळतं की भारतात जी राज्यसरकार आहेत त्यांनी नक्की किती कर्ज घ्यावं याचा रेशो ठरविला गेलेला आहे तसाच तो आपल्या देशाने किती कर्ज घ्यावं याचाही रेशो ठरविला आहे. 

नियम :- 

आपल्या देशाने  आपल्या GDP च्या 40 % पेक्षा जास्त कर्ज घेऊ नये. 

राज्य सरकारने आपल्या GSDP च्या 20 % पेक्षा जास्त कर्ज घेऊ नये.

पण याची अंमलबजावणी होते का ? हे प्रमाण पाळलं जात का ? तर नाही .

          आपली राज्य सरकारे हे नियम गंभीरपणे घेत नाहीत . काही राज्य सरकार त्यामध्ये विशेषतः पंजाब राज्य. याने आपल्या GSDP च्या  जवळजवळ 53% कर्ज घेतले आहे. त्याबरोबरच दुसरं राज्य आहे राजस्थान यांनी GSDP च्या 39 % कर्ज घेतलं आहे. तिसर राज्य आहे पश्चिम बंगाल या 

राज्याने आपल्या GSDP च्या 38 % कर्ज घेतलं आहे. 

          एवढं कर्ज असेल तर तुमचं उत्पन्न हे कर्ज फेडण्यासाठी खर्च होत मग तुम्ही नवीन काय काम करणार. उदाहरण घ्यायचं झालं तर पंजाबची  100 रुपये incom असेल तर 53 रुपये कर्जातच जातात मग ते infrastructure वर काय आणि किती खर्च करणार. खर्च करायचा असेल तर मग घ्या Lone .  देशाची अवस्था पण खूप चांगली नाही केंद्र सरकारच lone limit GDP च्या 40 % आहे पण सध्या 59 % lone केंद्र सरकारवर आहे. या कडे गांभीर्याने लक्ष दिलं नाही तर ही अवस्था वाढत वाढत जाऊन शेवटी आपला श्रीलंका होईल. 

          कोणतंही सरकार विचार करत की आमच्या कडे 5 वर्ष सत्ता आहे मग घ्या कर्ज आणि द्या फुकट / Free ही सगळ्यात वाईट प्रथा पडत आहे. त्यामुळेच अशी राज्य आणि देश कर्जाच्या खाईत बुडत आहेत. आपल्या देशात जरी काही राज्य या कर्जाच्या डोंगरखाली बुडाली तरी आपलं भारत सरकार त्यांना बाहेर काढेल पण जर देशाची अवस्था अशी झाली तर काय ? 

          देश आणि राज्य कर्जात बुडण्याला जबाबदार कोण तर आपण / जनता सगळं Free हवं असत आपल्याला. Free Gas , Free light , Free Water , Free Food हवं असत मग निवडणूक जाहीरनामा ही तसाच बनवला जातो पण त्याचा दूरगामी परिणाम काय होईल याचा विचार केला जात नाही. जो तो विचार करतो की आम्ही 5 वर्ष असणार आहोत पुढचं पुढे पाहिलं येणार सरकार पण याचा सगळ्यात जास्त परिणाम होतो सामान्य लोकांवर...

          मागील 2 वर्षात कोरोनामुळे खूप परिणाम झालेला आहे.  Lone वाढत गेलं आहे. पण जर तुम्ही आता Lone घेऊन Infrastructure Develop करत असाल, Port बांधत असाल , कारखाने निर्माण करत असाल , रोजगार उपलब्ध करत असाल , Road बनवत असाल तर ठीक आहे . त्यासाठी घेतलेले Lone योग्य आहे . त्यातून  Income वाढत असेल तर राज्य आणि देश विकासाच्या वाटेवर जातो. 

          Lone घेऊन जर Free Gas , Free Light , Free water हे देत असाल तर तुमचा श्रीलंका झालाच म्हणून समजा. फुकट ची सवय वाईटच .

IPL : The Game of Money | IPL पैशांचा खेळ

IPL : The Game of Money

         IPL जेंव्हा पासून सुरू झालं तेंव्हा पासून प्रश्न पडला की Team खरेदी करण्यासाठी एवढा पैसा हे लोक का देतात ? त्यानंतर एक एक खेळाडूला कितीतरी कोटी रुपये दिले जातात. मग हा पैसा त्या टीम मालकाला कसा काय परत मिळणार ? 

ते त्यातून किती पैसा कामावणार ?

एवढा पैसा हे लोक का खर्च करतात ?

         2008 ला जेव्हा IPL सुरु झालं तेव्हाची रक्कम आणि आता 2022 मध्ये Team चा लिलाव पहिला तर असे असंख्य प्रश्न पडतात. नक्की काय Game आहे ते आपण पाहू.

         जेव्हा मुकेश अंबानीनी मुंबई इंडियन्स Team 2008 ला सगळ्यात जास्त पैसे म्हणजे 450 कोटी रुपयांना विकत घेतली तेव्हा त्याची खूप चर्चा झाली होती. पण या वेळच्या IPL मध्ये 2022 च्या लखनऊ सुपर जायंट या नव्या Team ला खरेदी करण्यासाठी कितीची बोली लागलीय माहीत आहे का ? 7090 करोड . हो एक टीम खरेदी करण्यासाठी एवढी बोली लागली आहे. कोणी खरेदी केलीय ? तर ते आहेत RPG group चे मालक संजीव गोयंका. 

            पहिल्या IPL मधील सगळ्या टीम चा खर्च 3000 ते 4000 करोड होता आणि 2022 ची एक Team ची किंमत आहे 7090 करोड. तर दुसरी Team विकत घेOतली 5625 कोटी मध्ये CVC group ने. आता एवढी मोठी रक्कम खर्च का करतायेत संजीव गोयंका आणि CVC Group ? त्यांचा पैसा किती माघारी येईल ? ते त्यातून नक्की किती कमाई करतील ? तर हा Game नक्की कशाचा आहे.

           2022मध्ये जेव्हा  2 नव्या Team निर्माण होणार हे ठरलं तेव्हा त्यांना खरेदी करण्यासाठी बोली लागली पण नक्की कोण बोली लावू शकत होत तर त्याचा Criteria ठरवला गेला. ज्यांची personal income 2500 करोड असेल किव्हा त्यांच्या कंपनीची income 3000 करोड असेल. 

         संजीव गोयंका यांनी 7090 कोटी मध्ये Team खरेदी केली. ही फक्त Team चे पैसे जे BCCI ला घेणार. खेळाडू खरेदी वेगळी , त्यांचं व्यवस्थापनसाठी वेगळे. हॉटेल , प्रवास यांसाठी वेगळे पैसे द्यावे लागणार. मग आता हे यातून कमवणार किती ? 

यांचे पैसे रिकव्हर होणार कसे ते आपण पाहू ...

1. मीडिया राइट :-

          पैसे मिळणार कोठून तर मीडिया राइट IPL दाखवणार कोण यासाठी बोली लागली जाते. कोणत्या चॅनेल वर मॅच असतील. पा या वर्षी Star India मागील 5 वर्षासाठी 16200 कोटींना IPL चे राइट खरेदी केले होते. आता यापुढील 5 वर्षासाठी खरेदी साठी 32000 कोटींची बेस प्राईस ठेवली आहे. यातुन निम्मे पैसे BCCI कडे आणि निम्मे पैसे या सगळ्या टीम ला मिळणार. 

2. जाहिरात ( Advertisement) :- 

         Match ज्या ग्राउंड वर असतील तिथे तिथे दाखवल्या जाणाऱ्या जाहिराती मधून मिळणारा पैसा अर्धा BCCI आणि अर्धा सगळ्या Team वाटून घेतात. या सगळ्या मधून मागच्या वर्षी प्रत्येक Team मालकाला 200 ते 250 कोटी मिळाले आहेत. यापुढे तर प्रत्येक Team ला 400 ते 500 कोटी मिळतील. Team ची खरेदी ही 10 वर्षा साठी असेल. प्रत्येक वर्षी 400 ते 500 कोटी...

3. ब्रँडिंग :-

           प्रत्येक Team चे वेगवेगळ्या ब्रँड शी करार आहेत. त्यातून त्यांना पैसे मिळतात. तसेच Team चे खेळाडूंना जाहिरातीमधून मिळणारे उत्पन्न सुद्धा मिळते. IPL टीम मालक यांमधून आपला पैसा cover करतात. 

4. Team Event :-

         आपल्या IPl Team  च्या खेळाडूंचे जे इव्हेंट होतात त्यामधून जो पैसा मिळतो तो ही मालकाला मिळत असतो. 

5. Match Ticket :- 

ज्या ज्या ठिकाणी match होतील त्या त्या ठिकाणचे तिकिटाचे काही टक्के पैसे यांना मिळतात.