संगम साहित्य
तमिळ साहित्य हे संगम साहित्य म्हणून ओळखले जाते कारण ते संगम नावाच्या संघटनांमध्ये रचले गेले आणि संकलित केले गेले.
¶ संगम साहित्याचे जनक :-
प्राचीन तमिळ सिद्धर अगस्त्याने मदुराई येथील पहिल्या तमिळ संगमचे अध्यक्षपद पारंपारिकपणे मानले जाते. त्यामुळे त्यांना संगम साहित्याचे जनक मानले जाते.
दक्षिण भारतातील (कृष्णा आणि कृष्णाभद्रा नदीच्या दक्षिणेला तुंग दक्षिण भाग) इसवी सन पूर्व 3 लोक ते इसवी सन 3 लोक या दरम्यानचा कालखंड संगम काल ओळखला संपर्क.
- मदुराईच्या पांड्यांच्या राजेशाही आश्रययुक्त भरभराट झाली..
- संगम मध्ये प्रख्यात विद्वान एकत्र आले आणि काव्यसंग्रह स्वरूपातील सर्वोत्तम साहित्य सादर केले.
- या कृती द्रविडी साहित्याचे सर्वात प्राचीन नमुने होते.
- तमिळ पौणिक कथा, प्राचीन दक्षिणा दक्षिण मुच्छंगम या नावाने तीन संगम (तमिळ कर्वीची अकादमी) आयोजित करण्यात आली होती.
¶ पहिली संगम परिषद :-
- संगम, मदुराई येथे आयोजित केली होती, ज्यामध्ये देव आणि पौराणिक ऋषी उपस्थित होते. या संगमाची कलाकृती उपलब्ध नाही.
¶ दुसरी संगम परिषद :-
- संगम कपडापुरम येथे आयोजित करण्यात आला होता, यातून फक्त टोलकप्प्यम वाचले आहे.
¶ तिसरी संगम परिषद :-
- संगम ही मदुराई येथे यापैकी काही तमिळ साहित्यकृती टिकून आहेत आणि संगम कालखंडाच्या इतिहासाची पुनर्रचना करण्यासाठी उपयुक्त स्त्रोत आहेत.
¶ संगम कालखंडाचा इतिहास :-
- दक्षिण पश्चिम, संगम युगात, चेरा, चोल आणि पांड्य या तीन राजवंशांचे राज्य होते. या राज्यांच्या माहितीचा मुख्य सूत्रे संगम कालखंडातील संदर्भ विवादातून सांगतो.
¶ संगम संघ आणि प्रशासक :-
- संगम वंशपरंपरागत राजेशाही हे शासनाचे स्वरूप होते.
- संगम युगातील प्रत्येक राजघराण्याकडे एक शाही चिन्ह होते चोल वाघांसाठी, पांड्यांसाठी कार्प/मासे आणि चेरांसाठी धनुष्य.
- राजाला अनेकांनी मदत केली ज्यांचे परिषदांमध्ये वर्गीकरण करण्यात आले.
- ते मंत्री (अमेचार), पुजारी (अंथानर), दूत (थुथर), जनता सेनापती (सेनाठी) आणि हेर (ओरार) होते.
- जनता प्रशासन कार्यक्षमतेने संघटित होते आणि प्रत्येक शाकाशी एक नियमित सैन्य जोडलेले होते.
- राज्याच्या उत्पन्नाचा मुख्य स्त्रोत जमीन होता तर परकीय व्यापारावरही ड्युटी लादण्यात आली होती.
- शाही खजिन्याची पूर्तता करण्याचा मुख्य स्त्रोत म्हणजे युद्धामध्ये हस्तगत लूट.
¶ संगम काळातील महिलांचे स्थान :-
- आदर होता आणि त्यांना बौद्धिक शोधांची परवानगी होती.
- अवैर, नच्चेलयार आणि कक्काईपदिनियार
महिला कवयित्री ज्यांनी तमिळ साहित्यात भरभराट केली आणि दान दिले.
- महिलांना जीवनसाथी निवडण्याची मुभा होती. पण विधवांचे जीवन दयानीय होते.
- समाजातील उच्च स्तरावर सती प्रथा प्रचलितावरही उल्लेख आहे.
¶ धर्म :-
- संगम कालातील मुख्य देवता मुरुगन होता, ज्याला तमिळ देव म्हणून ओळखली जाते.
- मुरुगन यांना अरुपादाई वीडू ओळखल्या म्हणून सर्व जाणकारांना सन्मानित करण्यात आले.
- संगम काळातपूजले जाणारे इतर देव म्हणजे मायोन (विष्णू), वेंदन (इंदिरन), वरुण आणि कोररावई.
¶ संगम युगाची अर्थव्यवस्था :-
- शेती हा मुख्य व्यवसाय होता. हस्तकले विणकाम, धातूची शस्त्र आणि सुतारकाम, बांधणे आणि मणी, दगड आणि हस्तिदंत वापरून दागिने बनवणे वापरणे समाविष्ट होते.
- संगम व्यापार शिखरावर असलेल्या आणि बाहेरील बाजूने त्यांना शक्ती होती.
- सूती आणि रेशमी कातणे आणि विणणे उच्च कौशल्य प्राप्त करणे. विशेषतः उरैयुर येथे विणलेल्या सुती कपड्यांना पाश्चिमात्य खूप जास्त दिसत होते.
- पुहार हे शहर परकीय व्यापाराचे एक बंदर ठिकाण बनले, कारण मोठमोठी जहाजे बंदरात मौल्यवान वासने प्रवेश करत होती.
- मुंडी, मुंडीसिरी, कोरकाई, अरिक्कामेडू आणि मारक्कनम ही व्यावसायिक बोलीची इतर मूल्याची बंद होती.
- ऑगस्टस, टायबेरियस आणि नीरो सामान्य रोमन सम्राटांनी सतत अनेक सोन्याची आणि चांदीची नाणी तामिळडूच्या सर्व भागांमध्ये आल्या आहेत जी व्यापाराच्या भरभराटीला सूचित करतात.
- संगम युगातील प्रमुख निर्यात सुती कापड आणि मिरपूड, आले, वेलची, दालचिनी आणि हळद यासारखे मसाले आणि हस्तिदंती उत्पादने, मोती आणि मौल्यवान दगड होते.
- व्यापाऱ्यासाठी प्रमुख आयात म्हणजे घोडे, सोने आणि गोड वाइन.
¶ संगम युगाचा अंत :-
-सामनाच्या अंतिम संगम कालखंडात घटआहे
- 300 AD ते 600 AD च्या दरम्यान कलभ्रे तामिळ देशाचा संगमोत्तर काल व्यापला होता, ज्याच्या स्वर्गाला पूर्वीच्या इतिहासकारांनी इंटररेग्नम किंवा 'डार्क एज' म्हटले होते.
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा