लोकशाही व्यवस्थेत मध्ये आपलं म्हणणं मांडण्यासाठी विविध मार्ग आहेत. संवाद साधून आपण सरकारशी आपली बाजू मांडू शकतो. उपोषण करून एखाद्या बाबीकडे सरकारचे लक्ष वेधून घेऊ शकतो. काही कर्मचारी आपल्या संघटनांच्या माध्यमातून आपल्या मागण्या सरकार कडे मांडतात आणि त्यातुन मार्ग काढतात ...
पण कधी कधी संप पुकारला जातो. काम बंद आंदोलन केले जाते. सार्वजनिक सुविधा पुरवणारे कर्मचारी ज्या वेळी असा संप करतात त्या वेळी त्याचा सगळ्यात जास्त त्रास होतो तो सर्वसामान्य नागरिकाला. कधी बँक कर्मचारी संप पुकारतात तर कधी एस स्टी कर्मचारी संप करतात. कधी रिक्षावाले संप करतात तर कधी बेस्ट कर्मचारी. सरकार आणि या संपकऱ्यांमध्ये लवकर वाटाघाटी होत नाहीत आणि त्याच्यात त्रासाला जातो तो सर्वसामान्य नागरिक. तो सगळ्यांमध्ये भरडला जातो. त्त्याची काहीही चूक असतं नाही पण त्रास त्यालाच होतो.
नागरिकांना सगळ्या सुविधा पुरवणे त्यांच्या जीवनमानाचा दर्जा सुधारण्यासाठी प्रयत्न करणं हे सरकारचे काम असतं. सार्वजनिक सुविधा या नागरिकांची गैरसोय होऊ नये या साठी असतात. त्यांना योग्य वेळी त्यांचा उपयोग करता यायला हवा यासाठी सरकारने काम केलं पाहिजे. पण ज्या वेळी संप पुकारला जातो त्यावेळी या व्यवस्था विस्कळीत होतात किव्हा कधी कधी पूर्णपणे बंद होतात. अशा वेळी नागरिकांना वेगवेगळ्या समस्यांशी तोंड द्यावे लागते.
तो सार्वजनिक सुविधा वापरतो, तो त्यावर विसंबून असतो, सरकारच्या कारभारावर त्याचा विश्वास असतो नक्की काय चूक असते त्याची... त्यामुळे त्याला शिक्षा मिळते. खरंच विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे. त्याची काहीही चूक असत नाही.
संपकरी त्याच्या हक्कासाठी भांडतात. त्यांना त्यांचा हक्क मिळायलाच पाहिजे या बद्दल दुमत नाही. पण संपकरी आणि सरकार यांच्या मध्ये भरडला जाती तो सामान्य नागरिक. त्याची नक्की काय चूक असते बरं....
खरंच सर्वांनी विचार करण्याची गरज आहे......
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा